مشاوره روانشناختی
زندگی روی زمین نه روی ابرها!
تاریخ:پنجشنبه 24 آذر 1390-04:25 ب.ظ
نویسنده :فرشاد رضائی نامدار
انتقادات وارد شده به بعضی مشاور ها یا روانشناس ها
انتقاد شماره 1:
روانشناسان ایرانی راهکار و راه حل نمی دهند و فقط حرف مراجع را گوش می کنند!
اما پاسخ به این انتقاد:
طبق اصولی که مشاوران و روانشناسان از آن پیروی می کنند، ارائه ی راهکار و راه حل به مراجع عواقبی دارد از جمله اینکه: مراجع را به مشاور وابسته می کند، یعنی اگر اینگونه باشد که مشاور به مراجعش راه حل بدهد مراجع احتمالا بدون اینکه مهارت حل مسئله اش را یاد گرفته باشد، صرفا پاسخ مسئله را از فرایند مشاوره به دست آورده است. معمولا مشاوران با به کار بستن تکنیک ها و رعایت کردن اصولی سعی می کنند اضطراب مراجع را کاهش دهند تا وی با بررسی به دور از هیجان مشکل خود و با یاد گرفتن اصولی از علم روانشناسی مشکل خود را با کمک مشاور و نه توسط مشاور حل کنند. یاد گرفتن این اصول روانشناختی مراجع را حداقل برای مدت قابل قبولی از مراجعه به مشاور بی نیاز می گرداند یعنی همان چیزی که مشاور می خواهد مراجعش به آن دست یابد(استقلال و موثر بودن مراجع) هدف مشاوران یاد دادن ماهیگیری است نه دادن ماهی.
ایراد دیگر ارائه ی مستقیم راهکار توسط مشاور مسئولیت ناشی از این راهکار است. برای مثال در مسائل بسیار حساس خانوادگی که موارد ازدواج و طلاق بحث می شود. ارائه ی یک راهکار از سوی مشاور یا روانشناس بر اساس قوانین احتمال ممکن است عواقب منفی در پی داشته باشد، بنابر این چه از نظر اخلاقی و چه از نظر روانشناختی معمولا ارائه ی راهکار مستقیم عمل توصیه شده ای برای مشاوران نیست. سعی بر این است که خود مراجع که دنیای خود را بهتر از هر فرد دیگری درک می کند راه حل خود را پیدا کند و مسئولیت اقدام خود را هم بر عهده بگیرد.
انتقاد شماره 2:
من پیش دکتر ... رفتم، نه تنها حالم خوب نشد بلکه خیلی هم به هم ریختم و حالم بد شد! اصلا راضی نیستم!
پاسخ:
اینکه مراجع در همان جلسه ی اول با چهره ای بشاش و سرحال از کلینیک مشاوره خارج شود هدف مشاوران نیست! اینکه مراجع را از نظر هیجانی شارژ کرده و به او در باغ سبز نشان دهیم کار دشواری نیست! اما این انگیختگی هیجانی تا چه مدت دوام خواهد آورد؟! 1 روز؟ 3روز؟ 1 هفته؟ چقدر؟ بعد از مدتی باز مسائل و مشکلات حل نشده و نا تمام خودشان را به رخ خواهند کشید. بنابراین مشاوران ممکن است در طی روند درمان و جلسات روی مسائلی از مراجع کار کنند که با استفاده از مکانیزم های دفاعی پس رانده شده اند و از حوزه ی هوشیاری و آگاهی دور مانده اند. اما پرداختن به این مسائل که زیربنای بسیاری از ترس های انسانهاست می تواند با روبرو کردن مراجع با این ترس ها و اضطراب ها آگاهی وی را از وضعیت خود بالا برده، باعث تخلیه ی هیجانی شده و روند درمان را تسریع کند. احتمالا با تکمیل شدن و ادامه دادن یه فرایند درمان اثرات طولانی مدت درمان آشکار خواهد شد. بنابراین قضاوت از روی چند جلسه ی اول مشاوره قضاوتی منطقی نیست و نباید انتظار حل شدن تمام مشکلات مراجع را در همان جلسات اول داشته و فکر کنیم که روانشناس در یک جلسه برایمان معجزه خواهد کرد.
انتقاد شماره 3:
ما تو فامیلمون یه مشاور داریم. من و همسرم هم مشکل داریم. خواستیم پیش ایشون بریم اما قبول نکردن و گفتن شما رو پیش یکی از همکاران ارجاع میدم! یعنی چی آخه؟!
پاسخ:
روانشناسان و مشاوران طبق اصول اخلاقی که به آن پایبندند ممکن است مراجعان فامیل را نپذیرند، به این دلیل که در جلسات مشاوره و روان درمانی عمیق احتمالا درباره ی خصوصی ترین مسائل فرد و یا خانواده صحبت به میان آید. با توجه به اینکه مشاوران به حریم خصوصی خانواده ها(به ویژه) و افراد حساسیت خاصی قائل هستند به همین دلیل معمولا از پذیرفتن افراد درجه یک و نزدیک فامیل به عنوان مراجع خودداری کرده و آن ها را به همکاران دیگر ارجاع می دهند.
نویسنده : فرشاد رضائی نامدار
1390
1390
نظرات( )
